Mijn Lowlands

Het is donderdagavond half zeven. We komen aan op de parkeerplaats van Lowlands. Ik in paniek. Moet namelijk al een half uur vet nodig plassen. Ik gooi de deur van de auto open en huppel naar de zijkant van het parkeerterrein. Daarna roep ik tien keer shit, omdat ik nergens beschut kan plassen. Wurm me uit mijn jumpsuit (lekker handig ook) en doe mijn behoefte achter een boom die nog twee derde van mijn blote kont laat zien. Bovendien razen aan de andere kant auto’s die dríé derde van mijn blote kont kunnen zien. En die het niet kunnen laten om te schreeuwen dat ze die drie derde kunnen zien.

Het ergste is dat ik er – toen ik al klaar was – achter kwam dat er tien meter verderop gewoon een fucking wc-gebouw stond.

Dat was het begin van mijn Lowlands. Maar mijn Lowlands had natuurlijk ook een midden en een eind. Die bestonden onder andere uit:

– Oogcontact vermijden met het meisje dat een half uur heeft gewacht op jouw wc en je daar net lekker (zo zacht mogelijk) hebt lopen schijten.
– Naakte oude vrouwen-tieten bij de douches zien.
– De billen uit mijn broek dansen, terwijl ik niet kan dansen. En er geen ene fuck om geven.
– Coke grapjes aanhoren, zeggen dat ze nu toch echt uitgemolken zijn en niet meer grappig, en er daarna (oeps) zelf het hardst om lachen.
– De helft van de tijd als een zombie over het terrein schuifelen en zeggen hoe warm het wel niet is (terwijl iedereen voelt dat het warm is en ze die info echt niet nodig hebben).
– De andere helft rondrennen als een blije huppelkut en zeggen hoe warm het wel niet is.

Jep. Het was een mooi weekend.