Afvalpoging #2109281

Vorig jaar ben ik 15 kilo afgevallen. Je leest dat goed: afvalpoging #2109101 was een geslaagde poging. En alhoewel ik daardoor weet dat je de eerste twee weken echt door moet zetten en dat nog lastiger is dan alle schroefjes van een Ikea bouwpakket gebruiken, is het frustrerend dat alle afvalpogingen daarna ongeveer zo zijn gegaan:

9 uur ’s ochtends: magere yoghurt met fruit
10:00 uur: op de weegschaal staan om te kijken of ik al ben afgevallen
12:30 uur: twee van de bruinste boterhammen die ik in de supermarkt kan vinden, met kipfilet, komkommer en tomaat
15:00 uur: in de spiegel vaststellen dat er nog geen vooruitgang te zien is
16:30 uur: een tomaat als tussendoortje
17:00 uur: tegen Daan zeggen dat ik me echt al een stuk gezonder voel
17:30 uur: beslissen dat ik toch maar morgenochtend hard ga lopen in plaats van nu, omdat ik nu te veel honger heb en dat nooit gezond kan zijn
18:00 uur: ik en Daan zien een filmpje van een hamburger en bestellen er een
18:01 uur: plus friet en plus een milkshake

En toen moest ik natuurlijk weer tot maandag wachten om opnieuw te beginnen. Duh.

Morgen begin ik dus weer. Een beetje te laat voor die summer body. Maar ik ben vast niet de enige geweest die in de winter vrolijk pepernoten en kerstkransjes naar binnen heeft gestouwd met de gedachte: de zomer is nog zo ver weg. Feit is dat zodra de eerste zonnestralen schijnen, je met je dikke reet op een terras gaat zitten om wijntjes te drinken en ijsjes te eten. Ik roep daarom eind augustus uit tot het nieuwe januari. Als je me de komende twee weken met een stuk taart in mijn handen ziet staan, geef ik je nu toestemming om me te tackelen. En als je me de komende twee weken een stuk taart aanbiedt, zal ik waarschijnlijk tegen je schreeuwen.

Lees ook: Tessa en Daan doen yoga